1. Emigracja niezależna (zwana także emigracją punktowa).

Imigracja niezależna do Kanady to kategoria, w której należy otrzymać minimum 67 punktów. Kandydat jest sprawdzany pod kątem wykształcenia, znajomości języka, doświadczenia w pracy, wieku, oferty pracy w Kanadzie i zdolności do zaadaptowania się w nowym środowisku. Nie jest łatwo uzyskać 67 punktów. W każdej z tych kategorii przyznawane są punkty. Wykształcenie zawodowe, poparte odpowiednim doświadczeniem, jest również „mile widziane”. Znajomość języka (chodzi tu o dwa oficjalne języki Kanady, czyli angielski i francuski) jest sprawdzana odpowiednimi egzaminami, IELTS w przypadku jezyka angielskiego, i Test d’Evaluation de Français w przypadku języka francuskiego. Proszę pamiętać, że nawet zdobycie odpowiedniej ilości punktów nie gwarantuje, że otrzymamy stały pobyt w Kanadzie. Oficer imigracyjny może podjąć negatywną decyzję według własnego uznania jeżeli uważa, że dana osoby nie jest w stanie udowodnić, że jest w stanie zaadoptować się do życia w Kanadzie. Dlatego bardzo ważne jest tutaj profesjonalne przygotowanie aplikacji, żeby nie pozostawić żadnych wątpliwości osobie podejmującej decyzje.

2. Pozwolenia na pracę.

O pozwolenie na pracę w Kanadzie trzeba wystąpić do Kanadyjskiego konsulatu lub ambasady zagranicą. W dodatku jest generalną zasadą, że trzeba mieć poważną ofertę pracy od kanadyjskiego pracodawcy i trzeba uzyskać akceptację tej oferty przez kanadyjski Urząd Zatrudnienia. Istnieją pewne wyjątki i dotyczą one niektórych sektorów gospodarki, gdzie występuje na rynku zapotrzebowanie na pracowników. Jednym z programów, gdzie istnieje umowa między urzędem zatrudnienia a danym sektorem gospodarki jest pilotażowy projekt dla „software professionals”. Tutaj nie może być żadnych wątpliwości co do autentyczności dokumentów, zaświadczeń z pracy. Sprawdzanie np. zeznań podatkowych jest normą. Konkretne wymagania zależą od programu, np. od „construction workers” w rejonie GTA (Toronto i okolice) nie wymagana jest znajomość angielskiego, od opiekunek do dzieci i osób starszych wymagana jest podstawowa znajomość języka angielskiego.

3. Programy dla robotników wykwalifikowanych.

Robotnicy wykwalifikowani z Polski, z przynajmniej 5-letnim doświadczeniem w swoim zawodzie, mogą ubiegać się o pozwolenie na pracę w Kanadzie. Jeśli takie pozwolenie uzyskają, mogą już po roku pracy w Kanadzie ubiegać się o stały pobyt. Możliwość taka istnieje dla osób mieszkających poza Kanadą, i takie osoby należy dopiero sprowadzić do Kanady. Trzeba jasno powiedzieć, że programy te nie dotyczą osób, które przebywają w Kanadzie nielegalnie. Obecnie istnieją dwa programy umożliwiające sprowadzenie wykwalifikowanych pracowników do Kanady. Jeden program dotyczy pracowników budowlanych, którzy będą pracować w Toronto i okolicach w ramach programu CREWS, drugi program dotyczy wytwórców narzędzi („tool and die makers”) w ramach aktualnego zapotrzebowania rynkowego na tego typu zawody w Ontario. W obu kategoriach wymagana jest oferta pracy z Kanady. Trzeba podkreślić, że nie jest konieczna znajomość języka angielskiego, liczy się przede wszystkim doświadczenie. Zawody, które są najbardziej poszukiwane, to: murarz, tynkarz, stolarz, glazurnik, instalator ścian działowych i robotnik budowlany; wszyscy muszą wykazać się przynajmniej 5-letnim doświadczeniem w swoim zawodzie i posiadać ofertę pracy z Kanady. Druga kategoria dotyczy wytwórców narzędzi, tokarzy, osób zajmujących się obróbką i skrawaniem, oraz fachowców od wyrzynarek („die finisher, die maker, jig maker, metal mould maker, metal patternmaker, tool and die maker”). Ponadto istnieje zapotrzebowanie na rynku na kierowców ciężarówek.

4. Programy do poszczególnych prowincji Kanady (np. do Quebec-u i Manitoby).

W dzisiejszych czasach imigracja stała się formalna i bezosobowa. Do przeszłości odeszły więc rozmowy z aplikantami, w których osoba ubiegająca się o pobyt w Kanadzie mogła przekonać do siebie urzędnika, przedstawić swoje racje, itd. Pozostałości starych przepisów pozostały jednak jeszcze w prowincjonalnym systemie imigracyjnym w prowincji Quebec. Jego główną zaletą jest właśnie to, że charakteryzuje się on „ludzkim” podejściem do imigrantów. Quebec-owi zależy na przyciąganiu imigrantów, kandydaci są wzywani na rozmowy. Nie jest nawet wymagana dobra znajomość języka francuskiego (tak jak w systemie federalnym jest wymagana dobra znajomość języka angielskiego), w większości przypadków wystarczy, że kandydat uczy się tego języka i przekona urzędnika, że podejmuje wszelkie kroki, żeby w końcu się go nauczyć. W Quebecu punktacja jest obliczona na rodzinę i za żonę i dzieci uzyskuje się dodatkowe punkty. Jeśli ktoś jest zainteresowany mieszkaniem i pracą w Manitobie, można dostać nominację od rządu prowincjonalnego Manitoby. Trzeba wykazać się odpowiednim przygotowaniem i doświadczeniemw zawodzie, jak również posiadać podstawy językowe pozwalające na podjęcie pracy. Trzeba być w posiadaniu zaakceptowanej przez odpowiedni urząd oferty pracy, zgodnej z doświadczeniem i edukacją. Konieczne jest również posiadanie funduszy pieniężnych pozwalających na utrzymanie się. Te czynniki są oceniane i stanowią podstawę do uzyskania nominacji. Po dostaniu takiej nominacji od prowincji, wystarczy przejść badania lekarskie, udowodnić, że nie ma się przeszłości kryminalnej, i aplikacja o stały pobyt jest zaakceptowana.

Zaletą tego programu jest to, że po ostatnich korektach z maja 2004 otrzymanie nominacji od prowincji toczy się szybko i nie czeka się 3-4 lat, jak to często bywa w systemie federalnym. Wiąże się to z tym, że prowincji szczególnie zależy na konkretnych zawodach i chce, żeby dane osoby jak najszybciej rozpoczęły pracę przyczyniając się do rozwoju prowincji. Dotyczy to między innymi kierowców taksówek, limuzyn, kierowców ciężarówek, pracowników kolejowych, kapitanów statków, pracowników budowlanych, a nawet kasjerów.

5. Program dla opiekunek do dzieci i osób starszych.

Program ten dotyczy osób, które aplikują spoza Kanady. Innymi słowy, osoba, która przebywa nielegalnie w Kanadzie nie podlega pod ten program, chyba że wyjedzie z Kanady. Program ten działa w zasadzie w dwie strony, tzn. z jednej strony jeśli ktoś szuka w Kanadzie opiekunki do dziecka lub osoby starszej, to może starać się znaleźć taką osobę w Polsce, np. wśród rodziny lub znajomych; z drugiej strony osoba posiadająca odpowiednie doświadczenie może szukać pracodawcy w Kanadzie, gdyż istnieje tutaj zapotrzebowanie na taki zawód. Osoba, która ubiega się o przyjazd do Kanady do opieki nad dzieckiem lub osobą starszą musi spełnić mieć ukończoną szkołę średnią i znać język angielski w stopniu umożliwiającym swobodne porozumiewanie się. Trzeba wykazać się doświadczeniem z pracy, a dokładniej w ciągu ostatnich 3 lat trzeba przynajmniej rok przepracować w podobnym charakterze, lub trzeba mieć ukończony przynajmniej 6-miesięczny kurs opieki nad dziećmi. wiele zalet. Po 2 latach pozwala na ubieganie się o stały pobyt w Kanadzie. Można starać się o pobyt nie wyjeżdżając z Kanady, a do aplikacji można dołączyć rodzinę z Polski. Prosze pamiętać, że ta aplikacja, jak każda inna, musi być przygotowana bezbłednie. Aplikacje z błedami są albo w ogóle odrzucane, albo ich procesowanie ciągnie się latami ze wzgledu na konieczność dosyłania coraz to nowych dokumentów. W przypadku opiekunek wymagana jest poza tym akceptacja oferty pracy z Urzędu Pracy, co tylko komplikuje cała procedurę.

6. Wizy studenckie.

Osoba, która jest zainteresowana studiowaniem w Kanadzie, musi wystąpić o pozwolenia na studiowanie, tzw. study permit. Pozwolenie takie otrzymuje sie w Polsce przed wyjazdem. W Kanadzie nie można studiować bez tego pozwolenia, chyba że są to kursy trwające krócej niż 6 miesięcy, np. kursy gotowania, czy parotygodniowe kursy językowe. Żeby uzyskać pozwolenie na studiowanie w Kanadzie, trzeba mieć oficjalny list z uczelni potwierdzający przyjęcie. Do wymogów uczelni należy zwykle zdanie egzaminu TOEFL. Ogromną zaletą „study permit” jest możliwość wystąpienia o automatycznie przyznawane pozwolenie na pracę dla studenta zaraz po zakończeniu studiów. Student ma prawo pracować na campusie, a po 6 miesiącach od rozpoczęcia studiów również poza campusem.

Poniżej kilka adresów, gdzie mogą Państwo zasięgnać dodatkowych informacji:

TOEFL, Ranking uniwersytetów w Kanadzie, University of Toronto, Admissions.

7. Wizy turystyczne.

Żeby dostać wizę turystyczną trzeba wykazać, że wyjazd do Kanady ma charakter tymczasowy. Jest rzeczą oczywistą, że urzędnik imigracyjny z Ambasady Kanadyjskiej w Warszawie nie ma wątpliwości, że osoba, która zostawia w Polsce rodzinę (np. żonę, dzieci); dobrą, stałą pracę; nieruchomości, i chce pojechać do Kanady na krótki okres w celu turystycznym lub zobaczenia dalszej rodziny, jest na tyle związana z Polska, że wyjazd do Kanady jest naprawdę tymczasowy. Natomiast jeśli osoba występująca o wizę turystyczną jest młoda, nie ma stałej pracy, jest na utrzymaniu rodziców, nie założyła jeszcze rodziny w Polsce, istnieje bez wątpienia duże prawdopodobieństwo, że taka osoba może zechcieć zostać w Kanadzie po upływie ważności wizy turystycznej, i że na przykład podejmie się pracy na czarno w Kanadzie. Nie można niestety składać apelacji odnośnie odmowy wystawienia wizy turystycznej do Kanady. Można natomiast wystapić jeszcze raz, ale z innym uzasadnieniem wskazującym na zmianę w sytuacji aplikanta, tzn. jeśli przedtem nie miał stałej pracy w Polsce, teraz musi ją mieć, itd. Jeśli chcemy zaprosić kogoś bliskiego na parę tygodni do Kanady, warto napisać zaproszenie dla takiej osoby, poświadczone notarialnie. Musimy zapewnić takiej osobie nocleg, jedzenie, jak również wykupić ubezpieczenie medyczne. Jeśli ktoś na miejscu w Kanadzie zapomniał przedłużyć wizy turystycznej, to obecnie w prawie imigracyjnym jest przepis, który umożliwia starania się o odzyskanie statusu turysty w okresie do 3 miesięcy po upłynięciu ważności tejże wizy. Wiąże się to oczywiście z dodatkowymi opłatami oraz koniecznością przestawienia odpowiedniego uzasadnienia. Wizę oczywiście nie tylko trzeba, ale i warto przedłużyć, gdyż inaczej trzeba się liczyć z wydaniem nakazu wyjazdu z Kanady i wszystkimi tego konsekwencjami.

8. Sponsorowanie współmałżonków.

Wielu osobom wydaje się, że ślub z obywatelem Kanady (lub stałym rezydentem) automatycznie oznacza otrzymanie stałego pobytu. Oczywiście tak nie jest, obywatel lub stały rezydent musi sponsorować swojego współmałżonka; poza tym musi udowodnić, że małżeństwo jest bona fide, czyli w dobrej wierze. Cała procedura sponsorstwa jest złożona, nic nie odbywa się automatycznie. Same wypełnienie aplikacji nie wystarczy, nawet jeśli odpowiedzieliśmy na wszystkie pytania. Małżonkowie są przesłuchiwani pod kątem prawdziwości związku. Często urzędnicy imigracyjni używają różnych technik w czasie tych przesłuchań. Aplikanci dają się wyprowadzić z równowagi, bo nie spodziewają się bardzo podchwytliwych i często bardzo szczegółowych pytań. Nagle podają informacje sprzeczne z tym, co podawali na aplikacjach, itp.

9. Sponsorowanie rodziców i dziadków.

Obecnie okres oczekiwania na decyzję wynosi około 4 lat, zakładając, że aplikacja jest dobrze przygotowana, dlatego nie należy zwlekać z decyzją o złożeniu aplikacji. W tym przypadku czas często nie działa na korzyść aplikantów. Po ostatniej zmianie w prawie imigracyjnym można ubiegać się o wizy turystyczne wielokrotne, które pozwolą rodzicom na odwiedzanie ich rodzin w Kanadzie podczas oczekiwania na stały pobyt. Wiele osób nie zdaje sobie też sprawy, że nawet w klasie rodzinnej muszą być spełnione pewne wymogi, żeby można było sprowadzić rodziców do Kanady. Należy między innymi posiadać odpowiednie środki finansowe oraz podpisać zobowiązanie finansowe na okres 10 lat. Kolejnym wymogiem jest otrzymanie certyfikatów bezpieczeństwa i przejście badań lekarskich przez rodziców. Jest wiele chorób, które mogą automatycznie wyeliminować rodziców już na starcie, dlatego warto zasięgnąć profesjonalnej opinii w tej sprawie.

[x] wróc do strony głównej